Poremećaji u ishrani
Nije na nauci da raspravlja o lepoti. Na medicini je da se bavi anoreksijom, bulimijom, prejedanjem. Mnogi poremećaji u ishrani mogu biti fatalni. Nažalost, pokazana je veza izmedju debljine struka i hroničkih patoloških poremećaja. Hormon koji proizvode masne ćelije, i kod gojaznih i kod mršavih ljudi jeste LEPTIN. Kod zdrave osobe leptin se obilno izlučuje na kraju obroka i mozgu šalje signal da su popunjene rezerve masti, naime šalje signal sitosti i rasta energetske potrošnje, ubrzavanje metabolizma, ne bi li se izjednačilo prisustvo adipocita (ćelija koje su u sastavu masnog tkiva). Zašto se kod gojaznih osoba koje imaju visok nivo leptina ne umanjuje apetit i ne tope masti?
Zbog prevelike produkcije sistem postaje preosetljiv da bi upravljao osecajem gladi, drugim rečima, receptori u mozgu, iznova i iznova postaju neosetljivi na hormon sitosti i nemaju kontrolu nad rezervama masti. Promene metabolizma se manifestuju preko insulina , hormona koji luči pankreas. Da bi se regulisao nivo glukoze nakon obroka na način da može da dopre do ćelije i da obavi svoj posao kao pokretač organizma. Masno tkivo proizvodi supstance koje umanjuju osetljivost tkiva na insulin.
Naime za jednaku količinu insulina, kod gojaznih ljudi manje glukoze dolazi do ćelija. Ostaje u krvi, stimulišući produkciju naknadnog insulina. To je prva faza diabetesa. Najzastupljeniji poremećaj u ishrani danas jeste poremećaj prejedanja i redukcioni jelovnici, jelovnici za smanjenje telesne težine su najčešći. Osoba koja ima neki vid poremećaja ishrane, teži ka samouništenju sopstvenog zdravlja, praktikujući držanje nepravilne dijete (dijete koje se skidaju sa interneta, dijetu koju ne prepisuje stručno lice tj. Dijetolog ili nutricionista-dijetetičar), uzimanje neproverneih preparata (čest slučaj je kod mladih momaka koji žele da povećaju svoju mišićnu masu) kao i nepravilnim konzumiranjem preparata za “čišćenje” organizma (laksativi, diuretici, klistir…).